ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ "Το πορτρέτο της σιωπής", εκδ. Εναστρον

 «…Ότι περισσότερο αναζητούσε στη ζωή του, αυτός, ο τόσο ιδιότυπος άνθρωπος ήταν ακριβώς αυτό. Να βρει τον εαυτό του. Να αποκρυπτογραφήσει τον μυστικό του κώδικα και να νιώσει τη μόνη και αληθινή του ουσία. Δεν ήταν ο ονειροπαρμένος, αλλά ο ονειροπόλος της ζωής. Ενας περιηγητής της αυτογνωσίας. Ο Παυσανίας της σιγής».

Ένα υπέροχα, «διαφορετικό» βιβλίο, που αξίζει να διαβασθεί με προσοχή από την αρχή μέχρι το τέλος του. Το θέμα του, ανθρωποκεντρικό, αγγίζει πολλά θέματα, κοινωνικά, φιλοσοφικά, συναισθηματικά, τη σχέση του ανθρώπου με το θεό, την αναζήτηση του νοήματος της ζωής, προβληματίζει και συγκινεί και πάνω απ’ όλα, προσφέρει αναγνωστική ικανοποίηση. Εξαιρετικές περιγραφές του Αγίου Ορους και της μοναστικής ζωής, της φύσης της αθωνικής χερσονήσου, δοσμένες μέσα και από τη φωτογραφική ματιά της Τέσυς Μπάιλα, οι οποίες μεταφέρουν την μυσταγωγία και την κατάνυξη του περιβάλλοντος, το οποίο επέλεξε ο ήρωας της ο Χριστόφορος, για να νιώσει τη σιωπή, να γίνει κομμάτι της, και να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Διαβάζοντάς το, κατανοείς εν μέρει την επιθυμία, τις σκέψεις και την απόφαση του Χριστόφορου, να αποκοπεί (όχι χωρίς πόνο) από την καθημερινή του ζωή, και να ακολουθήσει τον προσωπικό του δρόμο προς την αυτογνωσία. Πόσο όμως η απόφαση αυτή μπορεί να επηρεάσει τις ζωές άλλων και πόσο μπορεί να κλονισθεί από την επίγνωση ότι τελικά, είμαστε ένα πολύ μικρό κομμάτι του κόσμου μας, και οι καταστάσεις πολλές φορές μας φέρνουν αντιμέτωπους με τις βαθύτερες επιθυμίες μας, τις οποίες και μπορεί εν τέλει να ανατρέψουν ;; Όπως ξετυλίγεται στο βιβλίο, η ζωή του Χριστόφορου, η απόφαση του να επιλέξει το δικό του δρόμο,  αποδεικνύεται, εξαιτίας πολλών παραγόντων, δύσκολη, επίπονη, και επώδυνη για τον ίδιο, τα διλήμματα προκύπτουν στην πορεία, αγωνιώδη, απαιτητικά και άμεσα. Απρόσμενο το τέλος και η λύτρωση, νομίζω, όμως ταιριαστό με την ιδιοσυγκρασία και το χαρακτήρα του ήρωα, σύμφωνο με τις αξίες του και την δική του άποψη για τη ζωή. Τα μηνύματα και τα νοήματα του «Πορτρέτου της Σιωπής» πολλά και τα αποσπάσματα του βιβλίου που διαπερνούν και τη δική μου σκέψη περισσότερα, διάλεξα μόνο ένα ελάχιστο μέρος από το βιβλίο, που συνοψίζει νομίζω, το χαρακτήρα που επέλεξε να σκιαγραφήσει η Τέσυ Μπάιλα για τον ήρωα της και τον προορισμό που ο ίδιος χάραξε για τη ζωή του.

ΣΕΒΗ ΤΗΛΙΑΚΟΥ "Τα όνειρα τα πλέκεις με το βελονάκι", εκδ. Εναστρον

Ο τίτλος του βιβλίου «Τα όνειρα τα πλέκεις με το βελονάκι» με έντονο το άρωμα της νοσταλγίας μίας άλλης εποχής, είναι συμβολικός, και «προκαλεί» τον αναγνώστη, να μάθει, μέσα από τις σελίδες του, αν τελικά, τα όνειρα, και οι επιθυμίες, «ντελικάτα» πλεγμένα, όπως και οι δαντέλες, με «μεταξωτό νήμα και φαντασία» μπορούν στ’ αλήθεια να πραγματοποιηθούν,  ή, εάν τελικά, η ζωή έχει το δικό της τρόπο να «εξυφαίνει» την προσωπική ιστορία κάθε ανθρώπου.  Πέντε διαφορετικοί χαρακτήρες και τρεις γενιές, η κάθε μία από τις ηρωίδες, έχει τη δική της «διαδρομή» μέσα στο βιβλίο. Πολυπρόσωπο και πολυδιάστατο, ξεκινώντας από το σήμερα, μοιραζόμαστε μαζί με τη συγγραφέα τις ζωές της Μελίνας, της Βαλασίας, της Λουκίας, της Χρυσής και της Ρηνιώς. Πως όμως οι πέντε αυτές γυναίκες, συνδέονται μεταξύ τους ;; Η αφήγηση ξεκινά με τη Λουκία και τις αναμνήσεις της από το νησί των παιδικών της χρόνων, την αγαπημένη της Ρόδο, την οποία  αναπολεί με εξομολογητική διάθεση προς την Μελίνα, την κόρη της, αλλά πιο πολύ νοσταλγεί τη φιλία της με τη Βαλασία, μία φιλία, που, αποδεικνύεται στην εξέλιξη του βιβλίου, ότι δεν ξεχάσθηκε από καμία τους. Η ζωή όμως κύλησε αλλιώς, για τις δύο παιδικές φίλες, η αθωότητα και η συντροφικότητα των παιδικών τους χρόνων, τα συναισθήματα που μοιράσθηκαν στην τρυφερή τους ηλικία, όσο αυτό ήταν δυνατό και εφικτό, από το προστατευμένο οικογενειακό τους περιβάλλον, είναι ένα «αίνιγμα», αν έχουν όντως διατηρηθεί στο πέρασμα των χρόνων αλώβητα. Η επανασύνδεσή τους, θα αποδείξει εάν η φιλία τους, άντεξε στο χρόνο, και αν μπορούν πραγματικά να μοιρασθούν στην ώριμη πλέον ηλικία τους, γεγονότα, καταστάσεις, περιστατικά και εμπειρίες, που η κάθε μία βίωσε ξεχωριστά, ή, εάν, πολλές φορές η εξιδανίκευση και οι ωραίες αναμνήσεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, που είναι πιο δύσκολη, πιο σύνθετη, και η μοναξιά, είτε ηθελημένα είτε αθέλητα, μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά το χαρακτήρα και την προσωπικότητα, στη διαδρομή του ανθρώπου προς την ωριμότητα. Η αιφνίδια (και για κάποιες από τις ηρωίδες, αναγκαστική λόγω των περιστάσεων) συμβίωση πέντε γυναικών, η κάθε μία με τη δική της προσωπικότητα, δεν θα αποδειχθεί εύκολη. Μυστικά, ψέματα, ή, έστω μισές αλήθειες, πικρίες, παράπονα, εγωισμοί, προσδοκίες και απαιτήσεις, διλήμματα και προβληματισμοί, εμφανίζονται στο προσκήνιο, αλληλοσυγκρούονται, συμπληρώνονται, αλλά και βαρύνουν αποφασιστικά στις ζωές των ηρωίδων. Από τη μία πλευρά, η ζωή της Βαλασίας, φαίνεται να είναι άρρηκτα δεμένη με την ιστορία της Χρυσής και της Ρηνιώς,  στην εξέλιξη όμως του βιβλίου, οι αποκαλύψεις και οι ανατροπές θα αποδείξουν, ότι η «εικόνα» τις περισσότερες φορές δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα, αντίθετα είναι τελείως διαφορετική. Από την άλλη πλευρά, η ιστορία της Λουκίας και της Βαλασίας, και η αναθέρμανση ;; της φιλίας τους, κυλά παράλληλα, με την αφήγηση της ζωής της Μελίνας, μίας νέας γυναίκας, η οποία καλείται, «εξαναγκασμένη» από τις περιστάσεις, να λάβει κρίσιμες αποφάσεις, είτε για την ίδια είτε για τρίτους. Η Μελίνα, παρά το γεγονός, ότι «μοιάζει» να είναι αναποφάσιστη και ανασφαλής και συναισθηματικά ευάλωτη, όταν πλέον έρθει η στιγμή να ορίσει τη ζωή της εκ νέου, πετώντας τα «περιττά» και αναζητώντας την αλήθεια, θα λειτουργήσει  με ευθυκρισία, ειλικρίνεια, και οξυδέρκεια, με τρόπο καταλυτικό και λυτρωτικό για την ίδια και για όσους την εμπιστεύθηκαν.

Πολυπρόσωπο και πολυδιάστατο, με κύριους άξονες, θέματα διαχρονικά και ανθρώπινα, την αγάπη, τη φιλία, τον αλληλοσεβασμό, την ειλικρίνεια και την ακεραιότητα, σε αντιδιαστολή με τη μοναξιά, και τα αρνητικά συναισθήματα που πολλές φορές προκαλεί, τον άκρατο εγωισμό, την έλλειψη κατανόησης και την υποκρισία, το τελευταίο βιβλίο της Σέβης Τηλιακού, γραμμένο με αμεσότητα, ρεαλισμό, ζωντάνια, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής και πολλών αναγνώσεων. Οι λογοτεχνικές αρετές του βιβλίου, σε συνδυασμό με τους προβληματισμούς, τα μηνύματα και τις σκέψεις που γεννά η ανάγνωσή του, του προσδίδουν ακόμη μεγαλύτερο βάρος και αξία, αφού, δεν πρόκειται για απλή εξιστόρηση ή αφήγηση, αλλά για ένα αληθινό ψυχογράφημα του γυναικείου χαρακτήρα, ακόμα και στις πιο δυσδιάκριτες όψεις του, όπως «λειτουργεί» στον πραγματικό «κόσμο». Ένα εξαιρετικό βιβλίο ανθρώπινο, συναισθηματικό, συγκινητικό και πάνω απ’ όλα  αληθινό !!!!!!